Iniekcje klasyfikuje się na wiele sposobów, biorąc pod uwagę rodzaj tkanki, do której są wstrzykiwane, miejsce w organizmie, w którym mają być wykonane, oraz czas trwania efektów. Istnieje kilka powszechnych typów:

Wstrzyknięcie domięśniowe

Wstrzyknięcie domięśniowe, w skrócie IM, pozwala na szybkie dostarczenie leku do tkanki mięśniowej pacjenta i może być stosowane do szczepionek, antybiotyków lub hormonów. Zastrzyki podaje się pod kątem 90°. Najlepszym miejscem do wykonywania tych zastrzyków jest górny zewnętrzny kwadrant pośladka. Należy zwrócić uwagę na prawidłową technikę wstrzyknięcia, aby nie wystąpiło ryzyko uszkodzenia nerwów.

Iniekcje domięśniowe są powszechnie stosowane w przypadku szczepionek, niektórych antybiotyków i leków wymagających długotrwałego uwalniania do organizmu.

Wstrzyknięcie podskórne

Wstrzyknięcie podskórne, w skrócie SC lub sub-Q, zwykle polega na podaniu leku pod powierzchnię skóry, w warstwie tłuszczowej. Podaje się je pod kątem od 45° do 90°. Wchłanianie leku z tej tkanki jest wolniejsze niż w przypadku wstrzyknięcia domięśniowego. Ponieważ igła nie musi wbijać się w mięsień, można użyć cienkiej i krótkiej igły.

Są one często wykorzystywane do podawania insuliny i innych leków rozrzedzających krew, np. heparyny, do różnych tkanek ciała, np. dolnej części brzucha lub ud.